Google+ Followers

17 Temmuz 2012 Salı

Arles Köprüsü


Neden severim bu resmi oldum olası anlamadım.Kimi bakar "köprü" der geçer, kimi bakar "nehirdir, akar" der umursamaz.Ama ben bakınca öyle diyemem nedense.Göründüğünden daha fazlasını anlattığını düşünür;Van Gogh'a üzülür, ayrı bir kederlere dalarım.Köprüden çok yalnızlık görürüm her baktığımda, haykırış, kırılganlık, ölüm.Karşıya geçince bitecektir bütün derdi belki, yalnız kalmayacaktır; iki selvi ağacı gibi; özgür olacaktır başı bulutlarda, her şeyi arkada bırakacaktır.Ama karşıya geçebilirse... Aslında tam da Araf'tadır.

Delilikle, dahilik arasına sıkışmış bir ressam; Van Gogh. Belki biraz bencilce ama, iyi ki delirmişsin ve iyi ki dahi olmuşsun.Ve neden hepiniz sefalet içinde ölmek zorundasınız ki?

Hiç yorum yok: